NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
CZEK: MILIARD WONÓW
Rozumiem, o co pani chodzi.
Nieważne, czy go przyjmę,
dopięła pani swego.
Jeśli go przyjmę,
będę musiała się wycofać.
Nie miałabym prawa szukać pani słabości.
Kupiłaby mnie pani.
ODCINEK 12
Jeśli nie,
już zawsze będę tego żałowała.
Zawsze kiedy będzie mi brakowało pieniędzy,
będę żałowała, że nie wzięłam czeku,
będę chciała poprosić o niego jeszcze raz,
albo miała inne żałosne myśli.
Wciąż odpowiadasz wypracowaniami na pytania z matematyki.
To nie jest trudny rachunek.
To pytanie „prawda czy fałsz".
Weź czek.
Albo go nie bierz.
Może limit czasowy pomoże ci w podjęciu decyzji?
Dziesięć sekund.
Tyle masz czasu.
Potem wycofuję ofertę.
Dziesięć.
Dziewięć.
Osiem.
Siedem.
Sześć.
Pięć.
Cztery.
Trzy.
Dwa.
CZEK: MILIARD WONÓW
Nie znam tej gry, a wydaje się ciekawa.
Mogę się dołączyć, Se-jin?
Dopiero zaczynamy.
Są tu wszyscy moi przyjaciele.
Witaj.
Jak pozbyłaś się Gi-tae Sona?
Groziłaś mu?
A może go kupiłaś?
To gra dla ludzi, których przeraża ich własna chciwość.
Ja taka nie jestem.
Tak sobie wmawiasz.
I nie chcę tych pieniędzy.
Teraz nawet mnie okłamujesz.
Wszystko w porządku?
Tak.
Zaczynało się robić ciekawie,
ale chyba musimy już kończyć.
Oto dokumenty na temat TJ, których szukaliście.
Następnym razem spotkajmy się w milszych okolicznościach.
Proszę pani.
Zapomniała pani o tym.
Nie zapędź się za daleko.
Twoi współpracownicy cię zdradzą.
Mogliby zdradzić tylko, gdybym im ufała.
Ja na szczęście nie ufam nikomu.
- Proszę pani. - Jak długo chcesz
wykorzystywać to naiwne dziecko?
To ona mnie tu sprowadziła.
Nie potrafi się poddać.
Martwi się o ciebie bardziej niż ja.
Miło cię było zobaczyć.
Następnym razem nie bawmy się w dziwne gry.
Przywitajmy się uśmiechem.
FUNDACJA KULTURALNA TJ SPRAWOZDANIE FINANSOWE
Dziękuję.
Proszę napisać artykuł
o szczerych zamiarach pana Janga.
Oczywiście.
Dzień dobry.
Ale zamieszanie.
To znaczy, że wszyscy czekali na powrót pana Janga.
Proszę odwołać resztę
dzisiejszych wywiadów.
Wszystkich odesłałem.
Jaką podał pan wymówkę?
Powiedziałem, że nie najlepiej się pan czuje i musi pan odpocząć.
Chciałaś, żebym wyszedł z cienia
i spotykał się z ludźmi,
a teraz każesz wyrzucić gości, którzy do mnie przyszli.
Nie wiem,
jak nadążyć za twoimi kaprysami.
To nie byli goście, tylko ptaki wędrowne.
Polityczne ptaki wędrowne, które z każdymi wyborami
szukają nowego gniazda.
Trzymać je przy sobie to marnotrawstwo karmy.
Polityka to walka ptaków.
Owoce mogą być świeże i soczyste
albo zgniłe i przeżarte przez robaki,
liczy się tylko to,
ile ich jest.
Tak działa stara polityka, której świat już nie chce.
Pani Seo.
Jeśli chce pan się przysłużyć panu Jangowi,
proszę przesiać tych ludzi.
Nie wystarczy umizgiwać się do reporterów.
Trzeba pozbyć się starej twarzy, zanim zacznie się od zera.
Zarówno ludzi, jak i nawyki
trzeba dostosować do nowej ery.
Posłuchaj,
może masz talent do zarabiania pieniędzy...
ale zdaje się, że nie masz pojęcia
o uprawianiu polityki.
Podstawy są te same.
Władza i bogactwo.
Tylko niewielu je posiada,
a wszyscy inni
usiłują im je odebrać.
A ty nie boisz się, że stracisz to, co zdobyłaś?
Dotąd to ja odbierałam wszystko innym.
Panie Nam.
Słucham?
Od teraz
niech pan ograniczy niepotrzebne spotkania.
Jak pan każe.
Musimy zdobyć inicjatywę
i od początku przeć do przodu.
Tak jest.
Spotkanie w sprawie Projektu Neomiasto miało być o 15.00.
Nie został pan powiadomiony?
Przeniesiono je na 13.00.
Mam sprawdzać listę obecności?
Moi ludzie musieli się pomylić.
Proszę się nie denerwować.
Na spotkaniu niewiele się działo.
Prawie całe przespałem.
Mam nadzieję, że taka pomyłka się nie powtórzy.
Oczywiście, że nie.
Porozmawiam z podwładnymi.
Niech będzie.
Zdobyłem protokół ze spotkania.
Rozmawiali o samych ogólnikach na temat Projektu.
Nic specjalnego.
Protokół można łatwo zmienić.
A co z siecią Moojin?
Od paru dni dzieje się coś dziwnego.
Zmniejszyła się liczba udostępnianych dokumentów i komentarzy.
Podejrzewam, że używają innej sieci,
i próbuję ich wyśledzić.
Dziecinne gierki.
- Tak. - Oczywiście.
Będę śledził prezesa Moo-sam Parka.
Nie jego.
Kogoś innego.
Boże.
Nie mogę znieść, że taka małolata mi rozkazuje.
Uważa się za nie wiadomo kogo, ale już niedługo.
Nieprawdaż?
Tak podejrzewałem, że mnie pan zrozumie.
Rozumiem, oczywiście.
Proszę sobie wyobrazić, jak mnie traktowała,
skoro nawet pana Janga poucza, jak się robi politykę.
„Proszę zrobić to. Proszę nie robić tamtego".
Nie daję tego po sobie poznać,
ale w środku aż się przez nią gotuję.
W wielkich przedsięwzięciach równowaga jest podstawą.
Jeśli jedna strona próbuje dominować, wszystkich naraża na ryzyko.
O to mi właśnie chodzi.
Jest pan umówiony na oględziny lokalizacji Neomiasta.
Za dziesięć minut pan wyrusza.
To dzisiaj?
Tak.
Boże.
Proszę to przenieść na jutro lub pojutrze.
Oczywiście.
A więc pan Jang
też nie jest zadowolony z Yi-kyung?
Po drodze spotkałem doktora Yoo.
Powiedział, że twoja forma się poprawia.
A pielęgniarki mówią, że zacząłeś współpracować.
Pozwalasz dawać sobie zastrzyki
i nie narzekasz na podawane leki.
Ulżyło mi, kiedy to usłyszałem.
W takim okresie nie mogę być chory.
Ta gnida Tae-joon.
Widziałem go w telewizji.
Na pewno znów ostrzy sobie na coś pazury.
On jest okazem zdrowia.
To niesprawiedliwe, że tylko mnie choroba trzyma w łóżku.
Powinienem więc podziękować panu Jangowi.
To nie jest śmieszne, smarkaczu.
Pójdę już.
Czym ostatnio jesteś taki zajęty?
Nigdy nie masz czasu usiąść, tylko wpadasz i wychodzisz.
Mam nawał pracy.
Stryj stworzył mnóstwo problemów.
No dobrze. Trzymaj się jakoś.
Nie cofnę się przed niczym, żebyś odzyskał swoją pozycję.
Nic nie musisz robić.
Nie potrzebuję twojej pomocy.
Cokolwiek zrobię, zrobię to sam.
SPRAWOZDANIE FINANSOWE
Nie widzę żadnych nieprawidłowości.
Szukałam i szukałam, ale pani Seo miała rację.
TJ nie ma niedoróbek jak Baeksong.
Jesteś rozczarowana?
Nie dałaby nam oryginalnych dokumentów.
W takiej sprawie by nie kłamała.
Przeliczyła tu każdą liczbę i dała nam papiery,
bo miała co do nich pewność.
To prawda. Tak pracuje Yi-kyung.
Zapomniałem.
Ma-ri przychodzi?
Ona sama zna kod.
Kto tam?
To ja, proszę pana.
Pani Moon. Skąd pani wiedziała...
Proszę wejść.
Przepraszam.
Prezes kazał mi dowiedzieć się,
co pan robi po pracy.
- Jesteś pewien? - Tak.
Widziałem, jak wchodził i wychodził.
Mam go śledzić też jutro?
Nie. Zawołaj panią Kim.
Tak jest.
Jong-gyu Nam spotkał się z prezesem.
Przełożył wszystkie zobowiązania i rozmawiał z nim przez godzinę.
Z dyrektorem Jong-gyu Namem?
Czy to nie prawa ręka pana Janga?
Niedawno wyszedł z więzienia.
Teraz walczy z Yi-kyung o wpływy.
Ale, pani Moon.
Czy to w porządku, że mówi mi pani o czymś takim?
Złożyłam dziś rezygnację
tuż przed wyjściem z pracy.
Nie jestem tu jako asystentka prezesa,
tylko osoba prywatna.
Nie powiedziałam mu też o tym miejscu.
Ale...
Nie zwolniłam się przez pana.
Prezes Moo-sam Park
nie zasługuje na ten fotel.
Kiedy sprzedał Moojin Tech,
uznałam, że nie mogę dłużej dla niego pracować.
No dobrze.
Pani Moon.
Czy ma pani już nową pracę?
To nie to samo co pozycja asystentki prezesa,
ale może chce pani pracować tutaj?
- Se-jin. - Bardzo się staram,
ale potrzebuję dokładniejszej wiedzy.
Byłoby wspaniale, gdyby ktoś taki jak pani chciał nam pomóc.
Se-jin,
to dla pani Moon zdecydowanie za niskie progi.
A dla mnie za wysokie?
Jestem rozczarowana.
Proszę nie brać tego do siebie. Niech pani zapomni, co ona...
Sam powinien mi pan to zaproponować.
Słucham?
Przyniosę komputer i przybory biurowe,
które będą mi potrzebne.
Ile stron na minutę drukuje ta drukarka?
Cóż...
nigdy nie liczyłam.
Wygląda na twardą,
ale i profesjonalną.
Widać to na pierwszy rzut oka.
O czym myślisz?
Zgromadzić sojuszników i podzielić wroga.
Zastosujmy tę strategię.
Podzielić wroga?
Se-jin.
Musisz spotkać się z Yi-kyung
i powiedzieć jej
o spotkaniu mojego stryja i dyrektora Nama.
- Ale... - Mnie nie uwierzy.
Ale tobie owszem.
Ciebie wysłucha.
SE-JIN
Dzień dobry, to ja.
O co chodzi?
Chciałabym się z panią jutro spotkać.
Znajdzie pani czas?
A o co chodzi?
Powiem pani osobiście.
Proszę.
Dobrze.
Wsiadaj.
Mogłam przyjechać do Galerii.
To nie byłoby dobre miejsce.
Czułabyś się tam niezręcznie.
Nie jest pani zajęta?
Jestem.
To wszystko, co słyszałam.
Nie wiem, o czym rozmawiali.
Wiedziała pani już o tym?
Właściwie tak.
I chyba wiem,
dlaczego się spotkali.
Wiem też, dlaczego mi o tym mówisz.
To z pewnością pomysł Gun-woo.
Ma pani rację.
Kiedy wczoraj zadzwoniłaś,
pomyślałam, że może chcesz dokończyć naszą grę.
Myliłam się.
Nie mam powodu przyjąć tak wielkiej sumy.
Dzięki niej mogłabyś uciec od tej wojny.
Im dalej zabrniesz,
tym robi się niebezpieczniej.
To był bilet w jedną stronę ku wolności,
ale ty go odrzuciłaś.
Nie mogę pani zostawić,
kiedy będzie tak niebezpiecznie.
Naprawdę.
Nieważne, jak odważny jest roślinożerca,
i tak skończy jako ofiara drapieżnika.
Uciekajcie, póki możecie.
I ty, i Gun-woo.
Przekażę mu to.
Ja i tak jestem biedna i nie mam nic do stracenia,
więc nie muszę się bać.
Nie uczyłam cię takiej irracjonalności.
Jestem pewna, że to od pani nauczyłam się
i tego, co dobre, i tego, co złe.
WIEŻA MOOJIN
Jong-gyu to parszywa szuja.
„Wiesz, że mam dowody na twoje przekręty,
więc powinieneś słuchać mnie,
a nie Yi-kyung".
Mniej więcej tak mi groził.
Więc na niego wrzasnąłem.
„O czym ty mówisz?
Pani Yi-kyung jest genialna i niezastąpiona.
Nie czas na walkę o wpływy".
- Proszę pana. - Niech się pani nie martwi.
Nie układałbym się z kimś takim.
Nie ma szans.
Po wizycie tutaj
dyrektor Nam odwiedził pięć innych korporacji.
Wszystkie z nich
obiecały znaczne sumy na rzecz TJ
i wkrótce mają przelać pieniądze.
Co by pan powiedział na to?
Reputacja Yi-kyung,
zwierzchnika dyrektorów Fundacji, nagle się pogarsza,
a przez to
pojawia się problem z darowiznami.
Kto by rozsiewał takie bezpodstawne plotki?
Lepiej niż ktokolwiek inny wiem, na co panią stać.
To uspokajające.
Proszę powiedzieć, gdyby usłyszał pan coś dziwnego.
Oczerniające plotki
trzeba dusić w zarodku.
Oczywiście.
To moja sprawka.
Ja kazałem mu tam iść.
Te korporacje postanowiły przekazać na rzecz Fundacji wielkie kwoty.
Pomyślałem, że należy podziękować im osobiście.
Dlatego poprosiłem pana Nama,
żeby udał się do siedziby każdej z nich.
Drobne postępki mogą owocować wielkimi nieporozumieniami.
Dlaczego najpierw nie poinformował pan o tym pani Seo?
To było bezmyślne.
Przepraszam, jeśli przeze mnie wynikło nieporozumienie.
Cieszę się, że już je sobie wyjaśniliśmy.
Naprawdę sądzi pan,
że powinienem tłumaczyć się przed taką małolatą?
Tylko po to, żeby zatuszować pana błędy?
Przepraszam. Nie przemyślałem tego.
Nie może pan jej lekceważyć.
Nie wystarczy patrzeć przed siebie.
Trzeba też oglądać się za siebie.
Tak. Rozumiem.
Bardzo prawdopodobne,
że pan Jang kontroluje Collin Company.
Collin Company to zagraniczna firma,
która przejęła Moojin Tech.
Formalnie dyrektorem zarządzającym jest Michael Kang...
Ale tak naprawdę rządzi bratanek Tae-joon Janga, Hyun-soo Kim.
To zasłona dymna dla jego stryja, który faktycznie podejmuje decyzje.
Jeszcze przed przejęciem Moojin Tech
wykupili kilka dochodowych firm za bezcen.
Skąd pani to wszystko wie?
Jeśli chodzi o właściciela,
to tylko spekulacje lub przeczucia.
Bez dowodów ani świadków
to nic nie znaczy.
Gdzie powinnam ich szukać?
Przepraszam.
Gdyby tak łatwo było je znaleźć,
ktoś taki nigdy nie zostałby
prezydentem.
Kiedy przeglądaliśmy dokumenty, Gun-woo powiedział:
„Gdyby była tu pani Moon,
uwinęlibyśmy się w dziesięć minut".
Bardzo dziękuję.
PREZES MOO-SAM PARK
GRUPA MOOJIN
Trudno było zapewnić panu fotel prezesa,
ale łatwo go zabrać.
Radzę nie sprawdzać,
czy to potrafię.
Wpadłem, bo usłyszałem, że jeszcze stryj nie wyszedł.
Od kiedy to przychodzisz się pożegnać przed pójściem do domu?
Tak czy siak, jesteśmy rodziną.
Kiedy rodzina zaczyna walczyć, jest gorsza niż nieznajomi.
Ale łatwiej jej się pogodzić.
Ojcu ostatnio się polepsza.
Cieszę się. Martwiłem się o niego.
Nigdy tego nie przyzna,
ale tak naprawdę chce, żeby stryj odniósł sukces,
skoro już został prezesem.
Co się stało?
Nic takiego.
Chodzi o pana Janga czy Yi-kyung?
Które z nich zachowuje się, jakby było właścicielem Grupy Moojin?
Może ktoś ostrzegł uczestników. Dzisiejsze spotkanie odbyło się bez przeszkód.
Z siecią też wszystko w porządku.
Skróciłam smycz Grupie Moojin,
więc przez jakiś czas będzie spokój.
Czy mam nadal śledzić Jong-gyu Nama?
Czy to nie człowiek pana Janga?
Nikomu nie możemy całkowicie ufać.
Bądźcie wyjątkowo ostrożni.
Szczerze mówiąc,
nie szanuję stryja.
Ale to nie znaczy, że stryja nienawidzę.
Ja też nie chcę, żeby własny bratanek był moim wrogiem.
Po prostu tak wyszło.
I to jest choroba, która toczy Grupę.
Nim się stryj obejrzy,
Yi-kyung sama spróbuje przejąć stanowisko prezesa.
- I co z tym zrobić? - Ja jej w tym przeszkodzę.
Udawaj, że o niczym nie wiesz,
i po cichu mi pomagaj.
Chcesz, żeby rodzina Park wspólnie broniła interesów Grupy?
Nie ma dla mnie nic ważniejszego.
Masz jakiś plan?
Im dalej zabrniesz,
tym robi się niebezpieczniej.
To był bilet w jedną stronę ku wolności,
ale ty go odrzuciłaś.
Nie mogę pani zostawić,
kiedy będzie tak niebezpiecznie.
Nie uczyłam cię takiej irracjonalności.
Jestem pewna, że to od pani nauczyłam się
i tego, co dobre, i tego, co złe.
Przyszedł gość przysłany przez pana Janga.
To musi być bardzo ważne,
skoro się pan tu pofatygował.
Pan Jang przysyła w prezencie orchidee.
Powiedział, że to ożywi biuro.
Proszę mu ode mnie podziękować.
Oboje wiemy, jak jest, więc nie będę owijał w bawełnę.
Pan Jang jest bardzo niezadowolony,
bo nakłaniała go pani do nierozsądnych rzeczy.
Docenia pani umiejętności i wizję,
ale nie może pani posuwać się za daleko.
To znaczy?
Proszę go więcej nie denerwować.
To spokojny człowiek,
ale kiedy się zdenerwuje, trudno nad nim zapanować.
Dobrze.
Coś jeszcze?
Chodzi o to, że...
Rozumiem, więc proszę już wyjść.
Byłabym wdzięczna, gdyby następnym razem się pan umówił.
Słyszałem, że to utalentowany zespół
pozwala pani do końca realizować pani potencjał.
Tak trzymać.
Słyszałem jeszcze o pewnej młodej kobiecie.
Odeszła z powodów osobistych.
Nie odprowadzę pana do drzwi.
Kilka lat temu
pewien dziennikarz badał związki Collin Company z prezydentem Tae-joon Jangiem.
Nie wiem, czy ktoś zamknął mu usta,
ale nic z tego nie wyszło.
- Se-jin. - Musimy znaleźć świadka
albo powiązanie,
a ja nigdzie nic nie widzę.
Moja przerwa obiadowa już się kończy.
Może i odsunęli mnie w kąt, ale muszę grać zgodnie z zasadami.
Przepraszam.
Zajęłam ci zbyt wiele czasu.
Czy ty w ogóle spałaś?
Spać?
Czy spałam?
Chyba tak, ale...
Idź do domu i się prześpij.
- Porozmawiamy później. - Ale...
Wiem, że niepokoisz się o Yi-kyung,
ale powinniśmy działać powoli, systematycznie.
Ja też nad czymś pracuję.
Nie musisz borykać się z tym sama.
Słyszałaś?
Tak.
Trzymaj się Se-jin, dopóki nie poślę cię gdzieś indziej.
Se-jin?
Zrobiła coś złego?
Nie masz jej obserwować, tylko ją chronić.
Se-jin!
To asystentka Gun-woo.
Przyszła nam pomóc.
To właścicielka mieszkania.
I moja przyjaciółka.
Za każdym razem widzę tu kolejną osobę.
O boże.
Nogi mi odpadają od zakupów, dziś pojawiły się nowe kolekcje.
Wiem, twoje życie to udręka,
ale moje też nie jest łatwe.
Muszę robić zakupy, a ojciec obciął mi kieszonkowe.
Co za kryzys.
Dokładnie.
Poszłam do firmy uśmiechnąć się do dziadka,
a on tylko zrobił mi wykład.
Moje życie jest straszne.
Ma-ri.
Co ostatnio słychać
u twojego dziadka?
U dziadka?
A co?
Myślisz, że coś u niego ugramy?
Słyszałam,
że konsorcjum zarządzało funduszem rezerwowym pana Janga.
Dziadek Ma-ri przez jakiś czas się tym zajmował,
więc musi wiedzieć o zagranicznych kontach więcej,
niż jest w dokumentach.
Nawet jeśli tak jest, nie zdradzi tego tak po prostu.
Będę go błagała tak długo,
aż się zgodzi.
- Halo? - Więc pójdę z tobą.
A masz czas?
Nie pracujesz nad czymś innym?
Ty nawet nie sypiasz.
Nie mogę wymawiać się brakiem czasu.
Dziękuję.
Mieliśmy nie mówić takich rzeczy, pamiętasz?
Tylko jeśli nie są szczere.
Była w studiu Ma-ri i poszła do domu.
- Co z Gun-woo? - Nie przyszedł.
Mam sprawdzić, co robi?
Nie.
Strzeż tylko Se-jin.
Pilnuj, żeby nic jej się nie stało.
Dobrze. Zrozumiano.
Wracajcie do domu.
Wie pan, jak udowodnić, kto tak naprawdę
kieruje Collin Company, prawda?
Czy prezes Park wie,
co pan robi?
Nie wiem, którego prezesa ma pan na myśli,
ale żaden z nich nie wie.
Proszę nam pomóc.
Yi-kyung popełniła głupotę.
Wychowała tygrysa,
który chce jej odgryźć ogon.
Wracajcie do domu.
Nie mam nic więcej do powiedzenia.
Świat się nie zawali.
Nie miałam wielkich nadziei, ale to i tak frustrujące.
Myślałem, że zawsze jesteś twarda. Już masz dość?
Możesz mnie drażnić innym razem. Teraz nie jestem w nastroju.
Prezes Son nie jest jedynym członkiem tej rodziny.
Jest ktoś, kto nienawidzi Yi-kyung jeszcze bardziej.
Ojciec Ma-ri?
Ale on nas okłamał w sprawie dokumentów Fundacji.
Choć na pewno wypełniał rozkazy pani Seo.
Właśnie dlatego musimy go sprawdzić.
Jeśli został do tego zmuszony,
prawdopodobnie nienawidzi osoby, która go zmusiła.
Nie mam zbytnio ochoty tam wracać.
To terytorium wroga.
Co z wami jest?
Oboje poszaleliście?
Niech mi pan pomoże
oszaleć jeszcze bardziej.
Mówiłaś, że to coś pilnego i że chodzi o Ma-ri.
Był pan dyrektorem finansowym konsorcjum.
Proszę powiedzieć, co pan wie.
Nie wiem nic o Collin Company ani o panu Jangu.
Nic nie wiem.
Proszę usiąść.
- Słucham? - Jeśli pan wyjdzie,
to pan na tym straci.
Proszę usiąść.
Stracę? Niby jak?
Jak długo pan i pański ojciec
będziecie pozwalali Yi-kyung rozstawiać się po kątach?
Jeśli ona straci władzę, Chunha Financing może wrócić do dawnej świetności.
Mówię o tym,
że chcemy rozwiązać pański problem.
Jeden błąd,
a to moja głowa za to poleci.
Nie ma mowy.
Kiedy wynagrodzi mi pan krzywdy?
Jakie krzywdy?
Wynajął pan Tajwańczyków, którzy mnie porwali.
Stare dzieje.
A do tego myślałem,
że jesteś Yi-kyung.
To nie wszystko.
Przez pana Se-jin była aresztowana i przesłuchiwana.
O tym też nie zapominajmy.
Nie może pan tu teraz być.
Czy przetarg na realizację Projektu Neomiasto Moojin
nie odbywa się dzisiaj?
Wystąpił problem.
Jedna z firm
zgłosiła do Komisji Etyki Handlu,
że wykonawca został wybrany z góry
i że miała miejsce zmowa cenowa.
Właśnie się o tym dowiedziałem.
Wie pani, którą firmę pani wybrała.
Pewnie któryś z jej konkurentów zrobił to w odwecie,
nie zastanawiając się nad konsekwencjami.
Miał pan dopilnować, żeby nie było problemów.
Oni nie byli mi posłuszni z własnej woli.
Najwyraźniej ktoś nie mógł już wytrzymać.
Dla mnie to też jest problem.
Musimy teraz zapłacić karę.
I nic nie możemy zrobić do czasu powtórnego przetargu.
Informacje mogły wyciec także z innego źródła.
Innego? Jakiego?
Tego właśnie zamierzam się dowiedzieć.
W takich przypadkach
informacje zwykle pochodzą z wewnątrz.
Z naszej firmy?
Rozumiem.
Sprawdzę to.
Proszę iść do Komisji Etyki Handlu i dowiedzieć się szczegółów.
Tak jest.
Słucham, pani Seo.
Gdzie jesteś?
Przed studiem.
Se-jin i Gun-woo podjechali pod Chunha Financing
i spotkali przed drzwiami Gi-tae Sona.
I co dalej?
Wrócili do studia.
Myślę, że szukają informacji o Fundacji TJ.
Na razie wracaj do Galerii. Zdarzyło się coś ważnego.
Dobrze.
Tak.
Postąpiłeś słusznie, stryju.
Kiedy przetarg zostanie powtórzony,
firmy wybrane przez Yi-kyung zostaną zdyskwalifikowane.
Nie będzie w stanie zawyżyć kosztów budowy i zabrać pieniędzy
do funduszu rezerwowego.
Oddzwonię.
A to co?
Była żona Hyun-soo Kima jest teraz w Korei.
Gi-tae Son nie kłamał.
Zdobędę dane kontaktowe do niej i do jej bliskich.
O co chodzi?
Yi-kyung otrzymała
uderzenie w twarz.
Nie powali jej ono na ziemię,
ale trochę zaboli.
Czy to nad tym pracowałeś?
Co pan powiedział,
panie Son?
Osobą, która chce wiedzieć, kto steruje Collin Company...
Nie, przedtem.
Gun-woo?
Syn Moo-ila?
To on za tym stoi?
Tak.
Przyszedł razem z byłą pracownicą Yi-kyung.
Oczywiście niczego nie osiągnęli.
Myśli pan więc,
że Yi-kyung
też jest w to zamieszana?
Wydaje się to absurdalne.
Ale może przygotowuje się na przyszłość.
Szuka u pana słabego punktu,
żeby mieć asa w rękawie...
Przykro mi.
Yiheung Construction spotkało się z Komisją Etyki Handlu
i doniosło o zmowie cenowej, więc nasz plan się nie powiódł.
Musieli mieć za złe, że Twins Construction zostało z góry wybrane
na wykonawcę.
Muszę iść do studia.
Czy to Gun-woo zablokował przetarg?
Nawet jeśli uda się z nią skontaktować,
to czy była żona Hyun-soo Kima coś nam powie?
Jeśli Gi-tae Son mówi prawdę,
na pewno zachowała dowody, żeby odegrać się na byłym mężu.
Jeśli udowodnimy, że pan Jang ma powiązania z tą firmą...
Wtedy pani Seo zrezygnuje ze swojego planu?
Nawet Yi-kyung
nie jest w stanie zrobić szarej eminencji z polityka pogrążonego przez skandal.
Kim jesteście?
Przyszliśmy po dokumenty.
Wszystko na temat Collin Company.
Panie Yoo, proszę je spakować.
Kto was przysłał?
Dyrektor Jong-gyu Nam?
Proszę robić to, o co prosiłem.
Muszę zamienić parę słów z tym panem.
Nic ci nie jest?
Oddaj im te dokumenty.
Macie gości.
Pani Seo.
Co tu jest grane?
Próbują nam zabrać dokumenty.
Zbieramy informacje o firmie zwanej Collin Company...
Myślę, że przysłał ich pan Jang.
Weźcie dokumenty, po które przyszliście. Nie róbcie scen.
- Yi-kyung. - Przykro mi,
ale ich też musimy zabrać.
Na to nie pozwolę.
Taką mamy pracę, że robimy to, czego inni nie mogą.
Nie obchodzi mnie wasza praca.
Tak.
Dlaczego jesteście tacy bezmyślni?
- Pakuj dokumenty. - Nie.
Póki tu są, grozi ci niebezpieczeństwo.
Se-jin również.
Jeśli oddacie dokumenty panu Jangowi,
nie wyśle tu ogarów drugi raz.
Pani Seo.
Mówiłam, żebyś uciekała.
Dziękuję.
Kiedy ostatni raz się biłeś?
Jakoś w gimnazjum.
Z kolegą z ławki za mną.
Nie zorientowałeś się wtedy,
że jesteś w tym fatalny?
Jestem ranny.
Bez wykładów, proszę.
To było zbyt niebezpieczne.
Kogo obchodzi parę dokumentów?
Trzeba było po prostu je oddać.
Też żałuję, że tego nie zrobiłem.
Tym bardziej, że wszystko mnie boli.
Jeśli coś takiego się powtórzy,
nie próbuj walczyć.
Dobrze?
Mogę im pozwolić zabrać dokumenty.
Ale nie pozwolę
zabrać mojej partnerki.
To miało dobrze zabrzmieć. Nie wyszło?
Se-jin.
Zaczynamy od zera.
A będzie jeszcze niebezpieczniej.
Nikt nie będzie cię winił, jeśli teraz zrezygnujesz.
Pani Seo powiedziała,
że nadejdzie czas, kiedy będę musiała dokonać wyboru.
Podjęłam inną decyzję niż ona,
ale nie zamierzam zawracać.
Możliwe,
że Yi-kyung nigdy się nie podda.
Zniszczę dokumenty, które przyniosła pani Seo.
To na pewno nie jedyne, czym trzeba się zająć.
Upewniłam się, że do nich dotarło.
Nie zrobią nic, co by panu zaszkodziło.
I mam być spokojny tylko dlatego,
że ty tak mówisz?
Podobno jedno z nich pracowało kiedyś dla ciebie.
Owszem.
Jeśli chcesz załagodzić moje podejrzenia...
powinnaś najpierw się ich pozbyć.
To byłyby niepotrzebne ofiary.
Coś takiego mogłoby zaszkodzić pańskiej kandydaturze.
Czyżby?
Proszę zaufać mojej ocenie.
Mówiłam, żebyś uciekała.
Nieważne, jak odważny jest roślinożerca,
i tak skończy jako ofiara drapieżnika.
Uciekajcie, póki możecie.
I ty, i Gun-woo.
Im dalej zabrniesz,
tym robi się niebezpieczniej.
Se-jin!
Jak...
Se-jin.
Jak się państwo macie?
Dawno cię nie widzieliśmy. Tęskniliśmy.
Przyszłam do pani Seo.
Martwiłam się.
O co?
Wiem,
że byłam lekkomyślna.
Chciałam panią powstrzymać,
ale nie wiedziałam, że dojdzie do czegoś takiego.
Proszę pani.
Przeze mnie jest pani w niebezpieczeństwie, prawda?
Teraz pan Jang
albo ktoś inny...
na pewno chce panią dopaść.
Prawda?
Może tak,
a może nie.
I mimo to pani nie zrezygnuje?
Mimo że teraz będzie jeszcze niebezpieczniej?
Z chwilą, kiedy zrezygnuję,
moje życie dobiegnie końca.
Nie zrobiłam tego dla ciebie
ani dla Gun-woo.
Gdybym się poddała,
nie chciałabym oddychać
ani minuty dłużej.
Ani sekundy.
Walczę dlatego,
że chcę żyć.
A co jeśli podczas walki ktoś panią skrzywdzi
i poniesie pani klęskę?
Jaki sens miałoby wtedy
to miejsce na szczycie?
Se-jin.
Ja nie wspinam się tam, żeby znaleźć sens.
Samo pragnienie wspinaczki
stanowi sens.
Jak się czuje Gun-woo?
Dobrze.
Nie miał okazji ci podziękować.
Nie ma sprawy.
Wiedz tylko,
że cię nie śledziłem.
Pani Seo kazała cię chronić, bo możesz być w niebezpieczeństwie.
Wcześniej kryłem się w cieniu,
ale myślę, że powinnaś znać prawdę.
Przepraszam, że musieli panowie tu przyjść.
Ależ nie ma o czym mówić.
Ostatnio jestem bardzo zajęty.
Właśnie wróciłem z uroczystości na cmentarzu narodowym.
Po tym spotkaniu...
Gdzie ja wtedy idę?
Idzie pan porozmawiać z handlarzami na targu tradycyjnym...
Tak, właśnie.
W gazetach piszą o panu mnóstwo dobrego.
Ludzie...
To oznacza, że ludzie mają w stosunku do pana wysokie oczekiwania.
Co pan ma na myśli?
Mam tyle zmartwień, że nie mogę nawet spać.
Jestem pewien,
że panowie mają podobne problemy.
Pan Jang jest poważnie zaniepokojony Yi-kyung.
Przyznaje, że ma ona rękę do interesów,
ale ostatnio zrobiła się zbyt zuchwała.
Takie jest jego zdanie.
Kilka razy próbowałem już z nią o tym rozmawiać,
ale ona nikogo nie słucha.
To zły znak u przedsiębiorcy.
Myśli, że cały świat kręci się wokół niej.
Taka już jest.
Dlatego właśnie
podjąłem tę decyzję.
Myślę, że my,
jako bardziej doświadczeni,
powinniśmy dać jej lekcję,
której długo nie zapomni.
Co panowie sądzą?
Ma pan rację.
Nie sposób panu zaprzeczyć.
Całkowicie pana popieram.
Dobrze.
Pani Moon.
Widziała pani ten artykuł?
Geo Construction nie wygra przetargu.
Została zakwalifikowana.
Ty ich tam podstawiłaś.
To nieważne. Zostali zakwalifikowani, więc powinni dostać szansę.
To szansa dla ciebie.
Chcesz zawyżyć koszty budowy i napełnić fundusz rezerwowy pana Janga.
Masz bujną wyobraźnię.
Bądźmy ze sobą szczerzy, Yi-kyung.
Nie mam ochoty słuchać kogoś, kto zmanipulował stryja
i się nim wyręcza.
Sprawy rodzinne zostaw mnie...
Przepraszam.
Tak, pani Moon?
Zwolnienie zdrowotne prezesa zostało odwołane.
Właśnie mówią o tym w wiadomościach.
Prokuratura wysłała ludzi do szpitala...
Stanę się bezwzględna.
Zdobędę szczyt
i będę patrzyła na świat z góry.
Przepraszam za to, że cię powstrzymam.
Wycofaj się, póki nie jest za późno, Yi-kyung.
Musisz pilnować, żeby ludzie cię potrzebowali.
Kiedy przestaną, natychmiast cię zostawią.
Szanuję panią Seo.
Nie chcę, żeby coś jej się stało.
A to znaczy, że walka musi się skończyć, tak jak pan mówił.
Nigdy nie zapominam obiektów pożądania.
Ani ubrań, ani ludzi.
Napisy: Juliusz Braun